|
|
|
Hızlı Menü |
 |
|
Diğer Bağlantılar |
|
En Çok Okunan Makaleler
|
|
|
|
En Çok Okunan Şiirler
|
|
|
|
En Çok Okunan Fıkralar
|
|
|
|
En Çok Okunan Hikayeler
|
|
|
|
Mayıs Ayı Belirli
Günleri
|
|
|
| |
En Çok İndirilen Slaytlar |
|
|
|
Kitap Özetleri
|
|
|
|
Ödevler
|
|
|
|
|
İstatistikler
|
- IP:38.107.179.243
- Bugün:39
- Geçen Gün:581
- Toplam:112779
|
Kitap Tavsiyeleri
|
|
|
Edebi Bir Şahsiyet
|
|
|
|
|
Forumda Son Durum
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Bir Tek Gülüşüydü Beni Dünyanın En Mutlu İnsanı Yapan,Ben Gülüşü Kaybettim. |
|
Bir tel gülüşüydü beni dünyanın en mutlu insanı yapan, ben o gülüşü kaybettim.
Karanlık dünyama güneşi getiren, akşamlarıma ışık saçan ama en çok öldürende gülüşüydü beni.Çok sonra fark ettim.. Beni öldürenin ne olduğunu ,en çok sevdiğim yaşama kaynağım dediğim sevgilimdi.Beni karanlıktan kurtaracak elimden tutup uzak diyarlara mutlu olmaya götürecek ama yanılmışım en çok sevenim miş beni en çok yok eden.Birşey yapmalılydım ya o beni yok edicek gidecek yada ben onu bırakarak yavaş yavaş sonumu hazırlayacaktım. Her durumda yok olan ben olacaktım.Bir karar vermeliydim artık beni yaşatacak, evet vermiştim o sonu büyük bir hüzün ve pişmanlık olacağını nerden bilebilirdim.
Söylemeliydim ona ama terslik vardı, telefonlarıma çıkmıyor mesajlarıma dönmüyordu.Gecelerce uyumadım düşündüm .Ben ayrılma kararından zannediyordum yüreğimdeki sızıyı üzerimdeki ağırlığı ama değilmiş içimin acıması boşa ,sonunda bütün gücmü topladım karşısına çıkıp bitti diyecek onsuz yaşamayacağımı bilsemde bu eziyette,tutsaklığa son verecektim.Küçücük bir evi vardı yanlız yaşadığı hayata tutunduğu ,her zaman koşarak gitiğim içim içime sığmadığı dönerken yaşadımı hissetiğim sokak dönemecine gelmiştim orada duruyordum.O sokağa saptığım an biliyordum hissedeceğim acıyı ama saptım.Dünyanın kalabalığına karşı duruyordum sanki en güçlü ordular dikilmişti karşıma yapma diye haykırıyordu.Ama herkesi bütün kalabalığı geride bıraktım.Karşı yolda bi kalabalık gördüm merakıma yenildim biraz daha bekleyebilirdi hayatımın aşkının acılı vedası. Oraya doğru giderken birşey oldu ayaklarım gitmiyor, yüreğim deli gibi çarpıyordu.İlk başta birkaç dağılmış gül gördüm bi ses duydum o ses onun sesiydi aşkım dediğim dünyamın güneşi kabul ettiğim insanın sesiydi kalabalığı yardım orda kanlar içinde yatıyordu ,o an dünyam durdu güneş dünyaya küstü ay karardı oluğum yere düştüm beni kaldırdılar, o yerde kaldı beni gördü ve ağlamaya başladı. Özür dilerim sevgilim telefonlarına cevab veremediğim için sana küçük bir hediyem var ben yalvarıyordum sus konuşma nefesni tüketme diye ama o devam ediyordu anlatmaya, şu dağılan güller senin ellerinde hayat bulacaktı.Kanlar içinde kalmış olan yüzükde en çok senin parmağına yakışaktı ama olmadı. Seni seviyorum ben ne olduğunu hala anlamaştım, şoktaydım ayrılmaya diye çıktığım yinede herşeyden çok sevdiğim adam birkaç dakikada gözlerini yummuş ve ebediyete gitmiştİ.Oraya yığılmışım iki gün sonra uyandığımda artık onun yaşamadığını farkındaydım onsuz bir dünya ya uyanmıştım.Doktor anlattı ona geldiğimi duyunca mahalledeki çoçuklardan, beni karşılamak için yola çıkmış karşıdan karşıya geçerken gelen arabayı farketmemiş ve altında kalmış hemen hastahaneye götürülse yaşama ihmali varmış ama, gitmek istememiş beklediğim var o gelsin onu bir kere daha göreyim her yere giderim ondan sonra ayrılmak için çıktığım evden meğer onun ölümüne çıkmışım. Onu toprağın altına beni üstüne gömdüler.Bir tek gülüşüydü beni dünyanın en mutlu insanı yapan ama ben gülüşün kıymetini bilemedim o gülüşü toprağa gömdüm kendimi yanlızlağa beni affet sevgilim. Sen beni ebetiyette bekle beni çok sürmez bu pişmanlıkla yanına gelişim.Beni affet seni seviyorum
Yazar: gelincik göçmen
1915 kez okundu.
Tavsiye Et
|
|
Yazarımızın Diğer Yazıları...
|
|
|
|
|
|
Google da Arama |
|
|
|
|
|
|
|