Etraf karanlık... Odamda sadece titrek ve ürkek mum ışığı parıldamakta. Aklımda bir dünya soru: Ne olacak? Nasıl olacak?..
Ellerim yorgun, gözlerim yaşlı. Nefes alıp vermek bile zor benim için. Tüm bedenim bitap düşmüş. Gelecek, odamdaki mum ışığı
gibi... Titrek ve ürkek... Azıcık bir rüzgarda sönüverecek.

Karmakarışık tarihler var aklımda. Yirmili gibi bir şeyler. Bir yüzük var parmağımda. Kalbimdeyse iyice derin bir yara. Konuşmak
bile istemiyor dilim. Beynim ölü gibi. Zaman akmak bilmiyor. Her dakika daha da öldürüyor tüm bedenimi.

Üzüntüler, sevinçler, yardımlar, yaşanmışlıklar... Neler yaşamışım geçirdiğim koca yılda. Ölen vücudum, uyuşan beynim ve yorgun
yüreğimle artık zor duruyorum ayakta... Etraf karanlık... Odamda yalnız titrek ve ürkek mum ışığı parıldamakta....