Arıları aldatacak baş döndürücü kokularla dolu çiçekler

Otlardan daha kokusuz ve daha kuru yapma çiçek demetleri

Ne inciye benzer çiğ damlası titrer ne de bir gözyaşı üzerlerinde

Nehirler ırmaklar seller derelerden bazısı akmaz olmuş kurumuş

Bu akarsulardan içti denize yaklaştıkça genişleyerek akanlar

Kimi altın kimi toprak kimi kayın ağacından yapılmış bir kadehle

Kimi de avuçlarıyla

Kendi şaraplarına her zaman birkaç damla karışmıştır bu sulardan

Bazen kaplanın yere yapışırcasına toprağa süründüğü

Kobra yılanının ayağa kalktığı

Çağlayanlardan inen sarmaşıklara asılı duran maymunun güldüğü ve dişlerini gıcırdattığı

Balta girmemiş ormanlar misali içine girip geçilemeyecek

İstidadı haber veren mısralar

Lotuslar nasıl açılırsa öyle açılır ve şıkırdar

Maviliklerin nihayetinde doğan birkaç yeni yıldız

Bütün gözlere gelmez ışıkları

Edebiyat göklerinde az çok fark edilen ışıltılar

Çoktan görülen dünyalardır bu belirsiz parıltılar

Taze bir rüzgâr dolaşır muhayyileleri

Gecenin karanlığında üç dört en parlak yıldız

Uzak yıldızlardan meydana gelmiş saman yolu içinde göğün beyazlığını delip geçen çiçekler

Peri padişahının kızları gibi zümrüt çayırlarda ay ışığı rengi elbiselerle dolaşır

Kelimeler şairin parmağı içlerine fosforunu geçirince aydınlanır

Kafiyeler art arda dizilmiş çıngıraklarını gürültü ile öttürdüğü anda

Kalabalığın başları üstünde ip cambazı dans edip yükseklere sıçrar

Şairin eli ışıktan dokunmuş bir tül giydiriyor dokunduğu her şeye

Bir cüceye allı güllü keskin renklerle elbise biçiyor

Tatlı bir hüzün bir lezzet tam vaktinde verilen ruh

Yeşim taşı şeffaflığındaki tırnaklarıyla ipek kumaşları yırtıyor

Mavi sarı pembe kumaş parçaları parmakları üzerinden uçup gidiyor

Uzaklaşan gök gürültüsü

Yeni bir ilkbahar

Yeşil meşeler kırmızı topraklar ülkesinin sağlam renkleri

Süratli bir kanat çırpışıyla bir kuş gibi havalanır

Yalnız ilkbaharı görür biraz da yazın başlangıcını

Ne sonbahar var ne de kış

Mayıs gecelerine sayısız geceler eklenir

Demiri ocağındaki ateşe sokan şiir örsünde çekicine hâkim şair

Kömürü eşeler körüğün nefesini kuvvetlendirir

Kırmızı kıvılcımlar sağa sola uçuşur

Alnında eğeden sıçrayan maden kırıntıları

İyice perdahlanmış mısra çelik gibi parlak

İşte söz anlamaz madene dilediği biçimi veriyor

İnsanın kalbine sokacağı gelen en taze güller arasından bir gül

Altın içine konulmuş bir inci

Seçilmiş çiçeklerden bir demet

Yakalarda birer gül

Su kadar berrak şiire nehir kıyısından koparılmış mavi küçük bir çiçek konmuş

Şiir tarlası nankör çok defa da kurak

Daima esefle terk edilen bu toprak

Dosdoğru izler açılıp ekilip biçiliyor

Çalışmaya zorlanmış zavallı kanatlı at

Sabana koşulmuş dağın ovaya indiği tatlı meyilli yamaçlarda güzel bir toprağı sürüyor

Buğday içindeki gelincikler yahut çiçek açmış akdiken çitleri boyunca yürürken

Lâmba yağı yerine yeşil ot kokuyor

Sabanların peşi sıra yürüyen köylü

Sürülerini güden çoban

Yavrularını uyutan annelerin söyledikleri köylü havaları

Dağdan inen ineklerin boynuna asılı çıngırakların çınlayışı gibi temiz sesler

Bir tutam tarla otuna karşılık kayalığın tepesinden aşağıya yuvarlanan keçiler

Kaplumbağa kabuğundan ve öküz boynuzundan yapılmış lir

Şaşkına dönen lirizm bulutları ve gök gürültüsü arasında

Atına eyersiz binen yuları atın boynuna dolayan şair

Ölümsüz bir zafer tacının konduğu alnına gölgeler indi

Haklı beğenişin yerini haksız unutulma aldı

Yalnızlığın gizli yollarını arayan şair

Etrafını sessizlik sardı

Erime halindeki madenleri ve kıymetli taşları

Gökkuşağı renkleriyle parıldayan tuhaf şekilli bulutları tutuşturan akşam

Ağır ağır akan çağlayanların kristal perdeler halinde döküldüğü sudan

Yıldız yıldız açan gece saçları darmadağın kuyruklu yıldızlar

Ebedilik sessizliği içinde lacivert ve altın renkli bir sis arkasında

Kokuyla dolu ılık bir rüzgârla sallanan palmiyeler

Her şeyi mahveden öğle güneşinin çiğ beyaz ve dik ışığında

İçinde renklerin şiddetlendiği koyulaştığı gecikmiş parıltılar

Gecenin karanlığında sönüp gidecek neredeyse

Faydasız her hevesi yasaklayan erkekçe sadelik ihtirasın elinde çekilen azap

Az eğilip bükülen dimdik düşünceler ve şaşırmayan bilinç

Çiçekler ve kelebekler arkasında koşmaya izin vermez

Bu soğuk aşırılıkta fevkalâde sakin şair

Taşın süt beyaz parçalarından mütevazı arzulara yeniden eritir mısraları

Gözyaşını tutan tebessüm

Hatıraya yüz vermemeye boşuna uğraşan melankoli

Şiir perdesi üzerinde gezinen serbest ve alışkan parmaklar

Sessizlik gölge ve yalnızlık içinde çalışıyorlar

Gençliğin son çiçeklerini serpiştirdiği

Şairin kadehinden gül renkli dudaklar keyifli keyifli ıslanıyor

Koyu mavilik içindeki bitip tükenmeyen yollarına koyulan bir sürü avare kuyruklu yıldız

Küçük bir bucakta eski günlerden kalma birkaç gül

Halkın tutmaz olduğu bir sanat

İçinde bir demet mine ıslanmış kristal güzel vazo

Kimsenin göremediği yarası sızlar için için

İnce olan çatlağından su gözyaşı gibi uçup kaybolur

Geriye bükülmüş boyunlar

Kanatlar meltemle yarı şişkin

Ufukta kaybolan güvercin tüyüne benzer yelkenli

Gümüş köpükler halinde parçalanan dalga

İntizamla birbirini kovalayan ahenkli helezon

Dolgun mısra sağlam ağırbaşlı zengin kafiye

Güneşle yaldızlanmış martının uçuşuyla ürpermiş deniz

Sakin yahut fırtınalı kıvrımları arasında bin bir şekilli akıcı güzellik

Kırmızı ışıklarıyla ayın mavi parıltılarını yarıştıran karanlık dalgaları aydınlatan balıkçı feneri

Şiir adasından uzak düşen ufkun hasreti ve hayattan aldığı acı tecrübe ile dertli şair

Pupa yelken ve uygun bir meltemle limana varmaya hak kazanmış mısralar

Bir meleğin kanadından koparılmış hissini veren bir tüyle yazılan saf ve temiz dizeler

Küçük aynanın karşısına geçip mücevherleri denemekten hoşlanan cana yakın aşk şiirleri

Kederli yüzünü hatırlatmayan bir şuhluk

Ateşten kocaman kuşkanatları

Yıldırımlarla dağılıp parçalanan karmakarışık bulutlar

Rüzgârın duman haline getirdiği yağmur sağanakları

Heyecan yaratan şimşekler güçlü mısraları söker alır

Yankı gibi insanlığın sesini tekrar eden tabiatı seyreden

Dallardan yapılmış kulübesinin eşiğinde oturan şair

Yeşil gölgeler altında ormanların serinliği ve sessizliği var onda

Manzaralara hayat verir

Fırçası büyük emin çizgiler ve sade renkleri çerçevelere sıkıştırır

Gün doğuşunda işe başlayanlar gibi hak ettiği gündeliği alır

Yosundan halılar üstünde yavaşça geçip gider

Güneşin dik ışığıyla altın yaldızlara bürünmüş bir halde hatıralarını bırakır

Heyecanlı şefkatli güzelliği hatırlatan şeyler

Müthiş bir fırtınada dumanlarını saça saça bir köprüden geçen lokomotif

Vagonlardan meydana gelmiş omurlarını sürükleyerek gidiyor kıvrıla kıvrıla karanlıklar içinde

Müsrif hayat

Hasis ölüm ile savaşır

Semra Bilgin